دل آزرده ي ما

2007-03-30T08:51:00.000-07:00

به یاسمن:
عشق همیشه پیروز است .
خطا نمی کند و هنگامی که هر چیز دیگری به پایان میرسد،عشق می ماند.

به احسان:
بر شانه ی من کبوتری ست باوقار و خوب
که با من از روشنی سخن می گوید

به مریم:
گل ها جواب خاک هستند
به سلام خورشید

به اعظم:
بگذار از نیاز ستاره
بماند
دینی به گردن ماه

به استادم :
نخستین سفرم باز آمدن بود.
به :
هرگز کسی این گونه فجیع به کشتن خود برنخاست که من به زنده گی نشستم

*(اشو،پائولو کوئلیو)شاملو، بیزن جلالی،سید علی صالحی، شاملو،شاملو

2007-03-21T04:57:00.001-07:00

اینم از فال امسال
دست اندر طلب ندارم تا کام من بر آید
یا تن رسد به جانان یا جان ز تن بر آید
بگشای تربتم را بعد از وفات و بنگر
کز آتش درونم دود از کفن بر آید
بنمای رخ که خلقی واله شوند و حیران
بگشای لب که فریاد از مرد و زن بر آید
جان بر لب است و حسرت در دل که از لبانش
نگرفته هیچ کامی جان از بدن برآید
از حسرت دهانش آمد به تنگ جانم
خودکام تنگدستان کی زان دهن بر آید
بر بوی آنکه روز ی یابد گلی چو رویت
آید نسیم و هر دم گرد چمن بر آید
گویند ذکر خیرش در خیل عشقبازان
هر جا نام حافظ در انجمن برآید

2007-03-20T07:40:00.000-07:00

با تمام این حرفها...
عیدتون مبارک!

2007-03-14T06:03:00.001-07:00

روزهاي تنهايي
به مونا ميگم خوشحالم كه دوباره بر گشتي پيشمون واينكه من واقعا تنها شدم از وقتي كه رفتي وباورت نمي شه كه چقدر ذوق مرگ شدم و اينا
-مرسي عزيزم من فردا با پدرم ميام وسايلمو ميارم
متاسفم حوصله تو ندارم با مينا صحبت كردم قبول كرده چندوقت بري پيشش تا....
-خيلي بي شعوري

تنهايي بد مدليه ...وقتي بهش عادت مي كني نه ميتوني تحملش كني و نه مي توني اجازه بدي كسي پرش كنه...

به مريم زنگ ميزنم و مي گم كه كپك زدم ميشه بياي پيشم
2 ساعت بعد:
خب مريم جون ميتوني بري خونه تون! داري ميري آشغالارو با خودت ببر پايين و اگه تونستي ...
معتقده كه ديونه شدم و بهتره خودمو به روانپزشكي چيزي نشون بدم
وقتي داره ميره مي گه خيلي بي شعوري و درو محكم مي بنده
دادم ميزنم كه آشغالا يادت رفت
اس.ام.اس ميزنه كه:قورباغه ي زشت چاق اينقدر تنها بمون كه بميري

:d

اعظم با مادرش دعوا كرده و با يه چمدون اومده
ميگم كه دلم براي دعوا كردن با مادرم تنگ شده ...سروصدا نمي كني....تلفن زياد حرف نمي زني...درس زياد نميخوني...حق نداري تلويزيون روشن كني...به من كاري نداري و هر چي گيرت اومد ميخوري و غر نميزني و....
بلند ميگه من اگه ميخواستم اين چيزارو تحمل كنم كه همون جا مي موندم
خندم ميگيره و فكر ميكنم به اينكه غير از اينايي كه گفتم كاري نمي تونه بكنه و........

ساعت 10 شب صداشو مي شنوم كه داره به مادرش ميگه:اينجا حوصله م سر رفته خيلي خلوت و سوت وكوره واين مورچه ي زشت همش يا مي خوابه يا كتاب ميخونه و....بياين دنبالم

وقتي كه ميره دلم ميگيره از اينكه همه يه جايي دارن براي فرار از خونه ي من و من ...
از اينكه نه مي تونم تحملش كنم نه ميتونم پرش كن
از اينكه يه روزايي فكر ميكردم آدماي تنهاچقدر خوشبختن
از اينكه الان يه جاي دور مادر/ پدرم روي كاناپه ي سبزمون نشستن و دارن اخبار ميبينن و پدر تند تند داره براي مادر تحليل ميكنه و مادرم هي سرشو تكون ميده و تاييد ميكنه بدون اينكه از تحليلاي پدر سر دربياره و آخرشم ميگه بله بله حق با شماست!!!
ياد كاناپه ي سبز مي افتم و اينكه چند وقته روش ننشستم و با خودم ميگم اگر پدر اينبار خواست تحليل سياسي كنه حتما خوب گوش ميدم و منم نظر ميدم حتما خوشحال ميشه
و ياد روزي مي افتم كه كاناپه ي سبز رو خريدم و پدر چقدر خوشحال بود كه بلاخره به آرزوش رسيده و مي تونه روي كاناپه ايي كه دوستش داره بشينه و اخبار ببينه و اينكه يك كاناپه چقدر مي تونه توي يه خونه خاطره بر انگيز باشه و پدر كه از خريد هيچ وسيله ايي براي خونه اينقدر خوشحال نشده بود و اينكه از اون روز به يقين بيشتر از ده سال مي گذره
وياد هزار تا خاطره ريز و درشت ديگه كه توي همه شون كاناپه سرجاش بود درست روبروي تلويزيون
بدون اختيار تلفنو بر ميدارم و زنگ ميزنم خونه
صداي خواب آلودي از اون طرف خط ميگه مادر جان تو مگه خواب نداري اين وقت شب ساعت 12 ست اگرم خوابت نمي بره بشين سر درس و مشقت

2007-03-12T23:49:00.000-07:00

خوشحالم که نیستی....

2007-03-07T00:40:00.000-08:00

...و حرفها یی هست برای نگفتن،حرفهایی که هرگز سر به ابتذال گفتن فرود نمی آورند..

"دکتر علی شریعتی"

2007-03-03T11:20:00.000-08:00

با هم از خانه رفتیم من چند ساعت دور شدم ، هلیا رفت آن سر دنیا ...روزی که با هزار بدبختی پدر را راضی کردیم که من بمانم به یقین شاد نبودم اما باورداشتم که بین بد و بدتر این من بودم که بد را انتخاب کردم این روزها مدام با خودم می گویم:اگر با هلیا بودم به یقین توهم بودی امروز اما همه هستند جز تو و هلیا.....

گم شده ایی جان دلم!

2007-02-28T13:45:00.000-08:00

هر که دلداده شد به دلدارش
ننشیند به قصد آزارش
برود، چشم من به دنبالش
برود، عشق من نگهدارش

*فروغ فرخزاد

2007-02-27T09:59:00.002-08:00

1.تاریخ امتحانا رو مشخص کردن و همه هراسونن که تداخل نداشته باشن ...یکی بلند میگه آه این ترم آخری چه به دردسر افتادیم با خودم میگم آخی خوش بحالش ترم آخره! بعد یادم می افته که خودمم هستم و یه هویی دلم برای همه ی چی این شهر تنگ می شه و.....

2.با بی تفاوتی بهش می گم که برام مهم نیست که سه تا امتحان توی یک روز داره و مشکل خودشه
با غیض نگام میکنه و می گه شما دخترا خیلی خود خواهین
لبخند می زنم و نگاش میکنم
همه امضا میکنن جز من ؟!
یکی داره میگه حالمو بهم میزنه دوستم در گوشم میگه محمد بود
میگم برام مهم نیست

3.استادی که از کلاس بیرونم انداخت رو توی بانک می بینم کلی این دست اون دست می کنم و هی خودمو سرگرم میکنم که یعنی ندیدمت و اینا ....
بلاخره مجبور می شم سلام کنم
میگه اینجایی نیستی نه؟
کلمو به علامت نه تکونم میدم
می پرسه چرا امضا نکردی؟
و من جوابی ندارم فقط می دونم که میخوام هی همه چی دست نخورده بمونه ..جواب تلفنامو ندم...با کسی حرف نزنم ...به کسی کمک نکنم و آدمارو ضایع کنم و از این مدل کارا....
میگه این ترم خیلی رو فرم نیستی مشکلی پیش اومده؟
بازم به علامت نه کلمو تکون میدم
می پرسه همه ی درساتو که پاس شدی؟
اوهوم....
ترم آخری دیگه؟
بله
ازدواج کردی؟
نه
دوست پسر داری؟
نه
پدر چیکارن؟
....
مادر چطور؟
.....
چند تا خواهر برادرین؟درس خودندن؟چی خوندن؟ایران هستن یا نه؟ خوابگاهی؟ خونه دانشجویی چطوره؟ چند تا همخونه داری؟ تنهایی خوبه؟ دلت تنگ میشه؟ چرا از ایران نرفتی(البته منظورشون این بود که من با این هوش سرشارم و اینا حیفه ایران بمونم تباه می شم:دی) و.........
بعد از جواب دادن به همه ی این سوالا و گذشتن 30 دقیقه!خدا رو شکر نوبتم می شه و کارمو انجام میدم و میرم.. هی فکر می کنم که این همه سوال جواب واسه چی بود؟

4. سر کلا س جزومو به بهونه ی اینکه میخواد بدونه چه مباحثی رو نگفته می گیره و چیزی یادداشت میکنه با خودم فکر می کنم لابد داره علامت میزنه که یادش بمونه !
...
حالا من جزوه ای دارم که بالای یکی از ضفحاتش با خطی شبیه خط میخی با خودکار سبز نوشته شده:
دلگیر و غمگین نباش ..ما هم همه ی این روزا رو گذروندیم ...بجای مقاومت اجازه بده عشقت توی خاطرات ذهنت بایگانی بشه تا بتونی زندگی کنی ولذت ببری ....

2007-02-24T03:03:00.000-08:00

تو ای گریخته از من!
حصار خلوت تنهائی مرا بشکن

*حمید مصدق

2007-02-22T04:13:00.000-08:00

درشکه ای می خواهم سیاه
که یاد تو را با خود ببرد
یا نه
نه
یاد تو باشد
مرا با خود ببرد.
"کیکاووس یاکیده"

2007-02-21T00:44:00.000-08:00

هی رفیق اینجا همیشه یک چیزی کم است...!
تمام مسیر خانه تا دانشگاه را پیاده میروم به بلوار دانشگاه که می رسم تازه یادم می افتد دیرم شده مثل بچه ها تا در کلاس می دوم ..ساعتم را نگاه می کنم 9:15 دقیقه است بی خیالش می شوم و به دیوار روبروی کلاس تکیه می دهم ....در کلاس باز می شود و اولین کسی که بیرون میآید استاد است می گویید :به به خانوم....این درس را نداری یا باز هم هوس قدم زدن کرده ای ؟..می خندم! سرش را به علامت تاسفی چیزی تکان می دهد و می رود !شانه بالا می اندازم ومنتظر می مانم اعظم بیرون بیاید! سکشن دوم به سختی هر چه تمام تر می گذرد..کمی کش و قوس می آیم و از پنجره به درخت هایی که باد با شدت هر چه تمام تر تکانشان می دهد خیره می شوم صدایی بلند تر از معمول می گوید خانم....بیرون خبری ست؟
نگاهش می کنم و خجالت می کشم و امیدوار می شوم که دیگر چیزی نگوید....
سرش را باز هم تکان می دهد و من شانه ی چپم را بالا می اندازم و با خودم می گویم بی خیال بابا چیزی نشده که !!!
دوباره هوس می کنم از پنجره بیرون را نگاه کنم استاد پشتش به کلاس است یواشکی سرک می کشم و اینبار با صدایی بلند تر از قبل می گوید بهتر است بروی بیرون ...هم هوا بهتر است هم می توانی یک دل سیر نگاهش کنی!
خنده ام می گیرد بلند می شوم و می آیم بیرون یادم می افتد باید بروم یک دل سیر نگاهش کنم (؟!) اما نه در همین نزدیکی ها جایی نزدیک آنجا که خدا بست نشسته ....

* اینکه از کلاس بیرونت کنن این روزا مسئله ای نیست ...مسئله اینجاست که بعد از کلاس یادت می افته تو اصلن این درس رو ترم پیش پاس کردی و اشتباهی رفتی سر کلاس :D

2006-10-28T07:07:00.000-07:00

یک قدم غافل شدم صد سال راهم دور شد!

2006-04-19T14:40:00.000-07:00

دختر با اين شعر آتش بر جانم زدي

دنگ...، دنگ...
لحظه ها می گذرد.
آنچه بگذشت، نمی آید باز.
قصه ای هست که هرگز دیگر
نتواند شد آغاز.
سهراب سپهری

2006-03-30T02:35:00.000-08:00

وخدایی که در این نزدیکی هاست........................

2006-03-28T13:52:00.000-08:00

پدر میگوید به زندگی دل نمی دهی
...
...
...
...
...
...

دلم پرت می شود سوی تو
....
....
مردی که آنجا نشسته می گوید دوستم دارد
دلم پرت می شود سوی تو

میگوید خیلی وقت است به تو فکرمیکنم
دلم پرت می شود سوی تو

نگاهش میکنم
دلم پرت می شود سوی تو

فنجان قهوام را بر می دارم
دلم پرت می شود سوی تو

سرم را بلند میکنم
نگاهش را از من می دزد
دلم پرت می شود سوی تو

سمند نقره ای از سمت راستم سبقت میگیرد
دلم پرت می شود سوی تو
به خانه می آیم
دلم اما پیش توست

2006-03-22T14:23:00.000-08:00

یادمه اون شب اول متن رو نوشتم بعدtitelرو زدم با یاسمن همون شب خواستم بزارم اینجا ولی پشیمون شدم براش میل زدم الان دلم میخواد اینجا باشه

6/12/05

با ياسمن
كه تنها هم راز روزهاي سخت نه چندان دورم است!!!
ميداني رفيق حرف هايي هست كه نمي شود به آدم هاي نزديك گفت ميدانم كه ميفهمي چه ميگويم ...
اينكه تو مي شوي گوش ناگفته هايم عالمي دارد ...
ميداني اين روزها آنقدر سخت و خشن مي گذرند كه جاي محكم گام هايش بگمانم ساليان سال باقي مي ماند

اين رنج ها دردهاي تازه اي نيستند ..من هم اولين قربانيشان نيستم بگمانم آخرين هم نخواهم بود هر چند صميمانه از خدا خواستم كه من آخرينش باشم ولي خوب مي دانم و مي داني كه او كار خودش را مي كند
آنقدر تاريك و سرد شده كه گاهي فكر مي كنم نيست يا نمي شنود يا هر جايي هست بجز اينجا ...
يادت هست گفتي فهميده اي كه خيلي خوب است ميخواهم بداني كه در خوبي و مهرباني اش شكي نيست اما ميداني مهرباني هاي خشنش را نصيب من ميكند ؟
خوب هم ميداند كه من نمي توانم ..ميداند كه تحملم كم است ولي بازهم كار خودش را ميكند
راستش را بخواهي فكر ميكنم با تمام خوبي اش كمي بي انصاف است مي دانم كه از اين حرف من مي رنجد اما حقيقت چيزي جز اين نيست يا شايد من انصاف را به اشتباه تعبير مي كنم
نميدانم چرا مهرباني خشنش را بر نميدارد ببرد جاي ديگر هر چند فرقي هم نمي كند من باشم يا ديگري با زهم دلم مي شكند
ميداني ياسمن مهرباني خشنش را دوست ندارم حتا اگر براي ديگري باشد
من اگر قرار است خرد شوم براي ديگران هم مي شوم مكان و زمان هم نمي شناسد پس بهتراست مهرباني خشنش را بگذارد براي من شايد بتوانم روزي از شادي ديگران نيرو بگيرم
هنوز آنقدر بزرگ نشده ام كه از شادي ديگري نيرو بگيرم اما حقيقتا غم هايشان عذابم مي دهد
بدي هايشان كه جاي خود دارد
خوبي هايشان هم آنقدر كليشه اي شده است كه به چشم نمي آيد
نميدانم مي فهمند كه غم هايشان خردم مي كند يا نه؟
نميدانم اين همه خرد شدن و سوختن حتا براي آدمهايي كه نمي شناسي شان خوب است يا بد ؟
نرگس مي گويد جواب خوبي هايت را مي گيري
بايد بگويم من جوابي نميخواهم من فقط ميخواهم آرام باشم و ساكت....
ياسمن دلم حياط كوچك وتنگ خانه مان در آن محله ي قديمي و كوچك را ميخواهد مي خواهم يك بار ديگر همه مان كوچك شويم پدرم و مادرم جوان شوند و همه با هم يك بار ديگر شب را در حياط بخوابيم و هرگز بيدار نشويم اين يعني پايان دغدغه هايم
مي بيني من اولش نمي خواستم اين ها را بگويم مي خواستم چيزي بنويسم در مايه هاي قدراني براي لطف هاي بي پايانت ولي نتوانستم راستش را بخواهي آنقدر تمركز ندارم كه بخواهم چيزي در خور توجه بنويسم

من برايت حرف هاي نگفته ي بي شماري دارم مي شود گوشم باقي بماني ؟

یادته تو فردا صبحش زندگی زدی که بگی من گوش می مونم همون روزی بود که خواهرم اومده بود ایران میبینی یاسمن چه زود گذشت !!!

2006-03-18T13:41:00.000-08:00

من عید نمی خوااااااااااااااااااااااااااام !
خب دوستش ندارم اینو باید به کی بگم !!!
حالم خوبه ولی همیشه این موقع سال که میشه استرس دارم نمیدونم چرا؟
امروز رفتم موامو خروسی کوتاه کردم قیافه م بد نشدااا ولی شبیه ساموراییا شدم!!!
هیچی بدتر از این نیست که عادت نوشتن از سر آدم بیفته !!! بعد تو می مونی و یه دنیا حرف که هی باید با صدای بلند برای خودت بگی که یه موقع تلنبار نشه !!!!
یه عالمه درس دارم که باید بخونم !!! ولی کو حس درس خوندن؟ سالهاست که در من مرده ولی مگه میشه بی خیالش شد !!! باید اعتراف کنم که احساس می کنم تنها شدم اینقدر دنیام کوچیک شده که فقط خودمم و خودم !!! از اون مد ایی که همیشه میگم هیشکی منو دوست نداره بعد که یکی دو نفر میگن خب ما دوست داریم جواب میدم بعضی روزا همه میشن یه نفر همون یه نفر که نباشه آدم احساس می کنه هیشکی نیست!!! دنیا یعنی همون یه نفر ...همون یه نفرم یعنی دنیا ...میدونم تلقینیه اما عادت بد چیزیه !!!
یه روزایی میشه که دلم برای همه آدمایی که اومدن و رفتن و هستن تنگ میشه دلم میخواد بدونم کجان چیکار میکنن؟ هنوز از من یادی می کنن هستن نیستن؟
بعضی روزا خب خوش بینم لذت می برم
بعضی روزا که کم هم نیستن بد بین میشم! دنیا میشه جهنم ....فقط آدمای بدبخت و بیچاره رو میبینم دلم میسوزه یواشکی براشون گریه میکنم اما دستام خالیه !!! گاهی هم فکر میکنم اینا همش بهونه س!! یه بهونه که خودمو برای خدا لوس کنم!!! بعد یواشکی بگم که چی میخوام اونم ساکت بشینه و نگام کنه منم کمی لب و لوچه مو آویزون کنم و غر بزنم و بعدش بگم خب اگه تو نمی خوای منم راضی!!! ولی من می خوااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااام !!!
اوهوم
خب دلم تنگ شده بود برای نوشتن !!

عیدتون مبارک!

2006-02-08T09:59:00.000-08:00

اينكه باور كرده ام تمام ا تفاق هايي كه مي افتند براي اين است كه به من درسي بدهند كمي آرامم مي كند !!!
آن حسرتي كه در وجود ريشه مي دواند كمرنگ تر شده است
از خودم و تمام حس ها يم خسته شده ام !!!
ديروز به شيرين مي گفتم اي كاش توانايي فكر كردن به گذشته را نداشتيم آن وقت چقدر خوب مي شد چقدر روزهايمان زيبا و شبهايمان پر ستاره بود اما حيف كه نمي شود اين گذشته ي لعنتي كه تا قيامت با خود يدك مي كشيم و با خيالش شادي هايمان را نابود مي كنيم همه چيز را خراب ميكند
تاوان سنگيني كه براي ياد گيري مي پرداز م گاهي سد راهم مي شود اما نبايد يادم برود اين تاوان ها چند سال ديگر ناچيز جلوه مي كنند
بايد اعتراف كنم اگر تقدير من اين است دوستش ندارم تا به حال كه نداشته ام آينده را نمي دانم
علي مي گو يد شايد اين شهر روزي برايت تبديل شود به بهشتي كه هيچ وقت حاضر نباشي رهايش كني من اما با خيالش به خواب مي روم

2006-02-03T06:06:00.000-08:00

صد سال هم که بگذرد یادم نمی رود که تو روزی روی همین پل قدم برداشته ایی
صندلی کنارم یک خانوم و آقا نشسته اند البته با هاپوی خوشگلشان !!!مدام قربان صدقه اش می روند و نوبتی بغلش میکنند کمی آن طرف تر چند نفر با حسرتش نگاهشان می کنند ومن فکر میکنم به دنیای ادم های بدبخت و آدم های خوشبخت و قبل ترش به تو
هوا سرد است و کم کم روبه تاریکی می رود بازهم به یادت می افتم با خیال پردازی های گاه و بی گاهم !!!

میگویند هر کس از دیده برود از دل هم می رود
تو که سالهاست از دیده ام رفته ای من مانده ام چرا از دل نمی روی ؟
...
...
...
دلم سوخت واسه هر چی که ندیدی! آروز کردی و هیچوقت نرسیدی
یادم اومد به اون روزا که خسته می گفتی وا میشه درهای بسته
دلم سوخت آخه هر دری که وا شد ذره ذره ی وجود تو فنا شد*
...
....
بلند می شوم و بر می گردم اما به تو فکر می کنم هنوز

*زیبا شیرازی

2006-02-02T12:43:00.000-08:00

به یادت می افتم با خیال پردازی های گاه و بی گاهم

2005-12-30T12:19:00.000-08:00

روزهايي كه كش نمي آيند
....
....
...
....
روبرويم نشسته است لنگ هايش را باز كرده و "دون ژوان كرج" هدايت را مي خواند پتو را مي كشم روي سرم
با لحني وقيحانه مي گويد اصلن تو نمي خوابي!!!
يكي نيست بگويد به تو چه كه من زياد ميخوابم بعد يادم مي آيد اينجا همه به كار هم كار دارند !!!
جوابش را نميدهم يك اس. ام دارم
رشك برم كاش قبا بودمي
چون كه در آغوش قبا بودمي
يادم مي آيد اين اس.ام اس را مريم برايم چند ماه پيش فرستاده بود دلم برايش چقدر تنگ شده است شماره ها را بالا پايين مي كنم و يادم مي آيد شماره اش را ندارم بي خيال مي شوم پتو را دوباره مي كشم روي سرم
در اتاق باز مي شود مونا بلند مي گويد تو باز كپيدي ؟مي آيد مي نشيند روي تختم و پتو را مي كشد ؟ ميگويم چه ميخواهي ؟
-حوصله ام سر رفته چٌس باقالي
اين دختر آدم نمي شود نمي تواند دو كلمه مودبانه حرف بزند با خودم فكر ميكنم اگر همين موجود بي ادب نبود من اينجا دق مي كردم بلند مي شوم و دست هايم را مي گذارم روي شانه اش چشم هايش برق ميزند مي گويد برويم باغ پرندگان !!! مي گويم بي خيال حسش نيست تازه امروز جمعه است خبري نيست كه شلوغ است و پر از عمله!!! گير ميدهد كه برويم
پالتويم را مي پوشم شالم را مي پيچم دور گردنم و راه مي افتيم
...
...
...
آنجا هم خبري نيست زندگي جريان دارد
ساندويج جگراش را محكم گاز ميزند و مي گويد چٌس باقالي چقدر پول داري
ميگويم چطور مگه؟
مي گويد چون من فقط 70 تومان دارم
ميگويم من هم 80 تومان دارم
و جفتمان بلند بلند ميخنديم
فكر ميكنم به اينكه امروز چقدر خوب بود
تصميم مي گيريم با اتوبوس بر گرديم
از باغ خارج مي شوم
پژوي مشكي جلوي پايمان مي ايستد نگاهي به مونا مي اندازم
و بي اختيار لبخند ميز نم قيافه اش ديدني ست لب و لوچه اش آويزان شده
......
پژوي سياه هنوز ايستاده است ميگويم گير داده ! بلند مي گويد همه را برق مي گيرد ما را چس ننه ي اد يسون خنده ام مي گيرد صورتم را بر مي گردانم كه متوجه خنده ام نشوند
پسر جوان با آن موهاي بز بزي اش سرش را بيرون مي آورد و ميگويد فكر نمي كردم اينقدر بي ادب باشي
مونا هم بلند مي گويد چٌس تو فكرت
صداي قهقهه اي بلند مي شود صورتم را بر مي گردانم
استاد معماري با دوسش پشت سرمان دارند مي روند و صداي مونا را شنيده اند

چند روز بعد در دانشگاه مي بينمش مي گويد خانم...ساعت 10 تشريف بياوريد اتاق من با شما كار دارم
مي گويم چشم اما خجالت مي كشم بروم همين مي شود كه نمي روم

دو روز بعد يكي از بچه ها مي گويد دكتر.... سراغت را مي گيرد خبري شده
ابروهايم را بالا مي اندازم و نگاهش مي كند طوري كه جرات نمي كند ادامه دهد

جلسه ي بعد هم سر كلاس نمي روم اما هفته ي بعد براي امتحان مجبور مي شوم بروم از پله ها كه بالا مي آيد بچه ها همه ايستاده اند مي گويد امتحان در كلاس بر گزار مي شودو.... راستي خانم....چرا ان رو تشريف نياورديد ؟
جوابي ندارم ميگويم امممم امروز مي آيم
بچه ها كمي پچ پچ مي كنند و من بي خيال مي شوم بعد از امتحان مي روم پيشش اول مي گويد بگذار برگه ات را تصحيح كنم از 10 ...4 مي شوم مي گويد كم است سرم را پايين مي اندازم بعد از كلي مقدمه چيني و آب شدن قند در دل من مي گويد دوست من از دوست شما خوشش آمده
....
....
....
بين خودمان باشد استادمان هم خيلي خوشگل است هم خيلي دكتر!!!
البته اين را بگويم كه اينها اصلن مهم نيستند مهم اين است كه من عاشق معماري ام !!!!

2005-09-22T23:54:00.000-07:00

نگين مي گويد بهتر است بنويسي
خداحافظ شهر پوسيده و خاك گرفته ي من
خودم خوب كه فكر ميكنم مي بينم من در آخرين لحظات هم سعي ميكنم نفسم را حبس كنم و شهرم را يك فوت محكم بكنم بلكم گرد و خاكش گرفته شود اما نمي دانم با پوسيدگي اش چه كنم ؟

بايد اعتراف كنم شهر سنجاقك ها را دوست ندارم با اينكه از اينجا خيلي بهتر است اما شهر خود آدم نمي شود اين را هم مي دا نم كه عادت مي كنم!! اما زمان مي برد و من از اين زمان بردن ها متنفرم!!!

دلم ميخواد چشم هايم را ببندم و وقتي باز ميكنم 4 ماه گذشته باشد !!!
لعنت به هر كسي از اين به بعد از وضعش بنالد و اروز كند كه اي كاش تنها زندگي ميكرد
خب گفتني هم نيست اما قدر ندا نستم و حالا بايد بروم

خداحافظ

2005-09-19T03:59:00.000-07:00

شهر سنجاقك ها

هوا گرم است دلم ميخواهد اين مغنه و مانتو را بدرم و يك نفس بكشم چادر را مي كشم روي سرم و تند تند از پله ها بالا مي روم صداي برخورد پاشنه ي كفشم با زمين را دوست دارم تق تق تق تق
صداي مردي همه چيز را در هم مي شكند
كجا مي روي؟
براي ثبت نام اومدم!
اين تيپي؟
؟؟
بله ولي زير چادر چي پوشيدي؟
شلور جين ويك پيرهن(؟) كوتاه ؟
ماااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا صورتم را بر مي گردانم و بدون توجه به حرفش راهم را ادامه مي دهم

قيافه ها حالم را بهم مي زنند كمي آن طرف تر يك مرد كه قيافه اي حزب الهي دارد نشسته و مشغول پر كردن چند برگه است بطرفش مي روم
ببخشيد آقا من براي ثبت نام كجا بايد برم
بلند مي شود با ته لهجه ي گيلكي عذر خواهي مي كنند بابت چه خودم هم نمي دانم برايم همه چيز را تو ضيح ميدهد
دوباره پله ها را بالا مي روم اتاق روبرو مردي نشسته با ته ريش و قيافه ي عبوس چادرم را جمع و جور ميكنم و مي گويم براي ثبت نام آمده ام
فرم ها را پر ميكنم انگشت ميزنم و امضا مي كنم و بدين وسيله محكوم مي شوم دو سال چادر سر كنم مانتوي بلند بپوشم و ساعت 11 بخوابم بدون واكمن..ديسك من...ام پي تري پلير..كامپيوتر...تنفش
پله ها را دوباره پايين مي آيم و فكر ميكنم به اينكه دغدغه هاي اين دوسال همين ها خواهند ماند

2005-09-14T13:04:00.000-07:00

دلم براي باغچه مي سوزد

2005-09-04T09:34:00.000-07:00

مهم نيست چه فكري مي كنيد اما جديدا از نوشته هاي خودم خوشم مي آيد* از آن احساس هاي مسخره كه با خودت مي گويي وقتش است نويسنده شوم !
و يك كتاب بنويسم كه همتا نداشته باشد مثل تمام كتاب ها كه بي همتايند و تك

خلاصه من شديدا دچار خود بهتر نويسي شده ام و همين روزهاست كه شروع كنم يك كتاب بنويسم اما نميدانم درباره ي چه جاده ي سانتياگو هم اين طرف ها نيست كه پياده راه بيفتم تا به كمپوستلا برسم پس چه خاكي بر سرم بريزم ؟

ميداني هر چيزي از يك جايي شروع مي شود نه كه بگويم من خيلي عقل كل هستم نه اما من از ان دسته ي مزخرف آدم ها هستم كه معتقدم هر كسي هر كاري بخواهد مي تواند انجام دهد و از اينكه يكي بگويد بتهون و ميكل آنژ و سعدي و حافظ و فردوسي و شجريان و....ديگر وجود نخواهند داشت و تكرار نمي شوند عقم مي گيرد مگر بتهون كه بود يكي مثل يكي مثل شما او فقط انتخاب كرد جذب شد و از قدرتش استفاده كرد و جلو رفت يعني من و تو حق انتخاب..قدرت و ....نداريم ؟
مگر غير از اين است كه همه ي مارا يك نفر خلق كرده ؟ پس حتا اگر به قدرت خودتان ايمان نداريد به قدرت او كه ايمان داريد؟
پس اين حرف مسخره ترين حرف دنياست كه بگويي آدم ها ديگر تكرار نمي شوند
اين زندگي جز تكرار چيزي ديگري نيست مگر اينكه شما رنگ و بويش را عوض كنيد ؟

*آه دوستان نمي دانيد من چقدر آرامش دارم آنقدر كه دچار اضطراب شده ام از اين آرامش زياد(اين ستاره هيچ ربطي به اون ستاره ي بالا نداشت) (**)
از اين بخور بخواب ها و الواتي ها و شب نشيني ها و بي ايماني ها و دلتنگي هاو غم ها و رنج ها و دردها و آدمها خسته شده ام ..داشتم فكر مي كردم ما هي آه وناله مي كنيم كه آي ملت من آرامش روحي و رواني ندارم يكي نيست بگويد آخر ارامش روحي و رواني اصلن مي داني چيست اگر همين دغدغه ها نباشند كه بايد برويم بميريم اين همه دغدغه داريم و هي آه و ناله مي كنيم اگر اينها بروند جايشان را با چه پر كنيم؟

2005-09-04T07:56:00.000-07:00

چقدر زود...چقدر تلخ

بعضي روزها هر چقدر هم زور بزني و خودت را به در و ديوار بكوبي محال است بتواني حتا يك خط بنويسي

2005-09-03T04:33:00.000-07:00

‍ ‍ زندگي كثافتي بيش نيست*

يك حسي ست شبيه اينكه يك طرف صورتت سنگين شود و تو حتا قادر نباشي دهانت را باز و بسته كني بعد با خودت فكر كني نكند يك طرف بدنم فلج شده ...دستت را هم نمي تواني تكان بدهي ...در همين فكر ها هستي
كه صداي زنگ تلفن همه چيز را از يادت مي برد
يك نفر گوشي را بر مي دارد و بلند مي گويد پدر دكتر امده برو خيابان....دنبالش
از تخت مي پري بيرون و همان لحظه از شدت اضطراب پريود مي شوي
همان يك نفر در اتاقت را باز مي كند و مي گويد تخليه كن دكتر امده
در همان وضعيت تند تند ملافه ها ي تخت را عوض مي كني...كتاب ها را بغل مي كني و مي بري هورررررررررري خالي ميكني روي ميز همان يك نفر برميگردي موبايل و لوازم آرايش و لباس هاي ضروري را بر مي داري بقيه ي آشغال هاي توي اتاق را مي چپاني توي كمد و كليد را چند بار مي چرخاني تازه يادت مي افتد قفل اين لعنتي خراب است يك لگد به كمد ميزني و بيرون مي آيي
همان يك نفر مي گويد خيلي رنگ و رويت پريده
كمي غر مي زني بابت اتاقت بعد با خودت مي گويي خفه شو احمق تو حق نداري غر بزني او مهمان است چند روز مي ماند و مي رود
دكتر مي آيد
با يك چمدان بزرگ ميگويد ديگر نمي توانم انجا زندگي كنم ميخواهم اينجا بمانم ....
همانجا كه ايستاده بودي يعني مابين اجاق گاز و آبگرمكن مي نشيني زمين وبه روبه رويت خيره مي شوي...
ياد حرف هاي عمو مي افتي بلند مي شوي و مي گويي نه اينجا نمي تواني بماني
مادر خطاب به من:حرف نزن
من...........
مادر...........
من ............
مادر.............
من ...............
مادر...................
...................
.................
................
...............
..................
گلداني كه بطرفم مي آيد و من هيچ تكاني نمي خورم !!!
گلدان به ميز نهار خوري ميخورد و خرد مي شود
دلم ميخواهد خرخره اش را بجويم فرياد ميزنم مردك ابله زور بازويت براي آنهايي بگذار كه ثروتت را بالا كشيدند و از خانه بيرونت كردند
اختيارم را از دست داده ام مثل ديوانه ها شده ام بطرف تلفن مي روم مادر مي داند ميخواهم به كجا زنگ بزنم دستم را مي گيرد و به زور توي بغلش جا مي دهد

30 دقيقه بعد
من در اتاقم روي تخت نشسته ام مثل سگ ار ميزنم صداي فريادم بگمانم تا هفت خانه ان طرف تر هم مي رود !!!پدر مي ايد كه به خيال خودش آرامم كند بلند مي شوم مانتويم را مي پوشم به همان يك نفر مي گويم مي روم پيش مرجان مي مانم پدر هاج و واج نگاهم مي كند
و مي گويد نميخواهد زنگ ميزنم زهره بيايد دنبالت

زهره مي ايد اما دكتر رفته است

مادر گريه مي كند و مي گويد يادت باشد كه بيرونش كردي و يادت باشد كه روزي تقاص اين كارت را مي دهي
من منتظر آن روز مي مانم؟؟؟

*تخيلي بيش نبود

2005-08-30T13:24:00.000-07:00

چنگ مي داني چيست؟ انگشت هاي دست راستت را و اگر خواستي دست چپت را كمي به طرف داخل متمايل كن به اين مي گويند چنگ ولي معناي واقعي چنگ وقتي خودش رانشان ميدهد كه تو همان انگشت هاي متمايل به سمت داخل را در بدن يك نفر ديگر فرو كني اما درجه ي تمايل به داخل بايد بقدري با دقت انداخت شو د كه بيرون آوردنش از بدن طرف مقابل با خونريزي شديد همراه باشد كاري كه اين روزها خيلي ها مي كنند..
من اما چنگم را بر مي گردانم به سمت قلبم و سعي مي كنم چنگ بيندازم در وجود خودم نه ديگري
ميدانم فرق من و تو چيست؟
من آويزان نمي مانم ولي تو مي ماني
يادت است گفتي بدون وجود من يك روز هم زنده نخواهي ماند ...مي بيني زنده ام ؟ تو چكار كردي؟
چنگ كثيفت را از وجودم بيرون كشيدي و بر وجود ديگري انداختي؟
چند شب پيش براي ياسمن گفتم نه نه چند روز پيش بود گفتم كه آدم ها نمي مانند ....رفتي هم ماندي نيست يك روز مي رود يا خودت ميگذاري ميروي يا بيرونت مي كند و مي رود فرقي نمي كند بايد انقدر دور بايستي كه ماندن و رفتنش اثري بر تو نگذارد

نزديكي خوب است احتياج به تو ضيح هم ندارد !!چنگ انداختن در نزديكي هم ساده تر است ...من از روزي كه رفتي از همه دور شدم احساسم را از همه دور كردم از مهرانا از مرجان از مريم از همه اگر يك روز از مهرانا بي خبر مي ماندم احساس ميكردم يك چيزي كم دارم ..تو زنگ خطرم بودي ..ان روز احساس كردم ممكن است يك روز همه بگذارند و بروند ومن تنها بمانم تنهايي هم = مي شد با مرگم اما من بايد زنده مي ماندم به همان حكمتي كه تنها ماندم پس دور شدم و در خط تعادل ايستادم
اما يك مشكل دارم ؟
از بعضي ها به همان اندازه اي كه دور شدم به همان اندازه آنها نزديك شدند؟ با آنها چه كنم؟

پ.ن1:پس حضورت در زندگي ام بد نبود تو مرا از خطر نجات دادي بايد بگويم بابت تمام همراهي هايت..مهرباني هاست....محبت
هايت...وقتهايي كه صرف بودن با من كردي ...شنيدن درد دل هايم..دعا هايت همه و همه چيز بي نهايت سپاسگذارم !!!
پ.ن2: مي بيني تو آمدي و رفتي من سهم حمكتم را برداشتم + كمي دلتنگي و بي تابي كه رفع شد..زندگي همين است رفيق
پ.ن3:رفيق من يك هفته مهلت دارم كه بخورم و بخوابم يك هفته ام كه سر آيد زندگي شروع مي شود (ر.ب.ط)

2005-08-27T12:14:00.000-07:00

قلبم بد جور مي زند خيلي كند چند بار هم تير كشيد دلم ميخواهد بجاي اين جان به لب كردن ها يكباره بايستد و خلاص ....
من نميدانم دلش به چه چيز خوش است كه تالاپ تلپ ميكند ؟

شديدا هم گرسنه ام..امروز فقط يك تكه هندوانه خوردم ...ساعت هم 11:26 شب است...خدا هنوز هم مرا نمي بيند من هم نماز نخوانده ام ..قصد خواندن هم ندارم وجدانم هم برود بميرد

ميدانم حرف ها و نوشته هايم بچه گانه است ولي شما فكر كنيد اين مزخرفات كه نوشتم تنها حرفهايي بود كه امروز از وجودم بيرون زده شد و اينجا نوشته شد

من هيچ چيزي از اين به بعد نمي گويم خواهش هم ميكنم شما به اينجا بسنده كنيد و نپرسيد! باشد؟

منظورم هم هيچ شخص خاصي نيست همه تان را مي گويم
اين را هم بگويم كه هيچ كدامتان را دوست ندارم
ديشت(شايدم هم بشود گفت صبح) داشتم كتاب سوپ جو ...... را ميخواندم نوشته بود اگر فقط به اندازه ي يك مكالمه ي تلفني به شما وقت بدهند و بعد بميريد به چه كسي زنگ ميزند؟ پس همين حالا اين كار را بكنيد
من هم دلم خواست كه به مريم زنگ بزنم اما ساعت 5:30 صبح بود بعد ديدم طرف حالش خراب است كه اين را به ديوا نه اي چون من مي گويد اخر من ساعت 5:30 زنگ بزنم چه بگويم؟ گيرم كه من آبغوره گرفتنم خوب است و ساعات باقي مانده را براي مريم عر زدم آخرش كه مي مي رم حالا آن بنده خدا را از خواب بيدار كنم كه چه بشود شايد هم منظورش حلاليت و اين مزخرفات بوده كه اگر اين باشد با زهم از خيرش مي گذرم چون يكي دوتا كه نيستند !!!

بس است ديگر

ياسمن پاي نوشته ام بنويسم نداي كنجوله اي چطور است ؟

راستي مشهد خوش مي گذرد؟؟

2005-08-26T15:29:00.000-07:00

ساعت از 2 هم گذشته است خودم را زير پتو جمع ميكنم هوا سرد شده بخاطر باد كلر است خوبي اش به اين است كه صداي هق هق گريه ام كسي را بيدار نمي كند مثل سگ به خودم مي پيچم و مي لرزم يك جايي حوالي قلبم تير مي كشد دردش مي آيد و مي رود من زار مي زنم همايون شجريان مي خواند

بس که جفا زخار و گل دید دل رمیده ام
همچو نسیم از این چمن پای برون کشیده ام
شمع طرب زبخت ما آتش خانه سوز شد
گشت بلای جان من عشق به جان خریده ام
حاصل دور زندگی صحبت آشنا بود
تا تو زمن بریده ای من زجهان بریده ام
تا به کنار من بودی ، بود به جا قرار دل
رفتی و رفت راحت از خاطر آرمیده ام
چون به بهار سرکنم ناله زخاک من برون
ای گل تازه یاد کن از دل داغ دیده ام
تا تو مراد من دهی ، کشته مرا فراق تو
تا تو به داد من رسی ، من به خدا رسیده ام

تبديل به يك كرم شده ام تمام روز در تختم مي لولم و فكر و خيال بي خودي ميكنم ميداني من خيلي فكر كردم كرم ها نمي گندند خشك مي شوند خشك خشك بعد رنگ مي بازند و پودر مي شوند ترسم از اين است كه يك روز در را باز كنند ببينند بجاي من يك ديوانه رو تخت نشسته است با خودش مي خندد و با انگشتش روي ديوار طرح مي زند مي بيني چه فكر هاي آشفته اي به سراغم مي آيد

اين را هم بگويم كه مثل يك سگ ترسوام !!

ميداني خيلي حرف ها را نمي شود گفت ...گفتنش عين نگفتن است بر عكسش هم صادق است
مي بيني سردمداران پير تاريكي زندگي ام را در دست گرفتند خوب بازي اش دادند بعد كه ديدند اين زندگي ديگر زندگي بشو نيست رهايش كرده اند من كرم شدم زندگي ام گنديد و منتظرند كه خودم هم خشك شوم و بعد پودر و بعدش را ديگر نمي دانم

مي بيني خدا يك جايي همين نزديكي هاست اما نه مرا مي بيند نه صدايم را مي شنود
اوه خداي من يعني تو همين نزديكي هايي؟ داراي چكار ميكني؟ نگاه ميكني؟ ..گوش مي دهي؟ فكر ميكني؟
آخر تو چكار مي كني كه آنقدر سر گرمت كرده كه مرا نمي بيني ؟ مي شود دست نگه داري و يك لحظه فقط يك لحظه نگاهم كني؟
اين كه ديگر تقاضاي بزرگي نيست هست؟

من آخرش نفهميدم تو چكاره اي؟

2005-08-18T11:16:00.000-07:00

آخرين نوشته ات را همين امروز تمام كردم ..نوشته بودي از اينكه ديگران بخوانند و افكارت را بدانند مي ترسي ...از همين حرف هاي كليشه اي كه هميشه همه مان مي زنيم ترس از قضاوت و بازخواست و تمسخر و.....
و اهميت ديگران در زندگي هايمان و غيره و غيره و غيره

راستش را بخواهي من خيلي دوستت دارم ..و بايد اعتراف كنم كه تو مرد ايدال زندگي ام هستي ....اما مي ترسم كه بگويم ميخواهم براي تو بنويسم من هم از تمسخر و قضاوت مي ترسم از طرفي ممكن است اهل بيت محترم ت بفهمند و .....

پس بهتر است يك راز باشد بين من و تو

من ديوانه وار نگاهت را دوست دارم اميخته به نوعي تمسخر است و اين عادت تو بود كه هميشه زندگي را به ديدي تمسخر مي نگريستي..اصلن تو برايت هيچ چيز اهميت نداشت هميشه فكر مي كردي زندگي..آدم ها..نگاهشان..خورد و خوراكشان و همه و همه چيزشان مسخره است

ميداني راست يا دروغ ؟ حق با تو باشد يا با همين آدم هاي مضخرف زندگي مال همين آدم هاست نه مال تو و امثال تو ديدي كه اخرش هم چه شد تو تمامش كردي ولي به چه قيمت؟

من احساس ميكنم تو يك زن در زندگيت كم داشتي هر چند بودنش براي تو فرقي نمي كرد اصلن تو يك جور خاصي هستي هر جوري كه بخواهي فكر كني و كسي جمع و جورت كند باز هم بامبولي در مي آوري و از زندگي شانه خالي مي كني...خودت راست مي گويي تو براي نفس كشيدن آفريده نشده بودي...به هيچ چيز دل خوش نمي كردي نه به الواتي نه به نويسندگي نه تفريح نه ازدواج نه دوست هيچ چيزي تو را پايبند خود نمي كرد ...راستش را بخواهي تفكراتت درباره ي سكس آدم را تا سر حد مرگ مي خنداند پشت بند خنده ي بلند و كشدار مي شود گفت پسر تو ديوانه اي

گفتنش درست نيست ولي تو هم اخلاق هاي گه زياد داشته اي مثل همه مان..ولي دوست داشتني تر از آن بودي كه نشود تحملت كرد...
دلم ميخواهد يك بار هم كه شده بيام بنشينم صدايت را بشنوم و بعد ببينم حرف حسابت چيست همه مي گويند تو بذله گو و شوخ طبع بوده اي و اين را مي شود خيلي راحت از نگاهت فهميد..اصلن همه ي آدم هاي سبك سر بذله گو و شوخ طبع هستند ! درد تو شايد به ظاهر سبك سري بود اما من مي دانم درد تو دانستن بود و بس...ديدي زندگي چيزي در چنته نداشت كه بتواند تو و امثال تو را نگه دارد بقول خودت فكر بقيه را هم نكردي..مادرت...برادر و خواهرت و يكي مثل من كه دوستت دارد و نگرانت مي شود...
و دلش ميخواهد كه بودي و زندگي ميكردي و بيشتر و بيشتر از تو مي دانست
راستش را بخواهي نوشتن براي تو همچين هم ساده نيست....اصلن براي تو حرف زدن بايد خاص باشد براي تو كه نيستي

رك و راست بگويم تو اولين مردي هستي كه دلم ميخواهد ببوسمت! بوسيدن كه نه از همان ماچ هاي آبدار خودماني!!!

ادامه دارد

2005-08-16T12:46:00.000-07:00

مي گويد مگر پيام چه بود يا چه مي دانم كه بود كه بخاطرش بلاگت را تخته كردي بايد اعتراف كنم جز وقت هايي كه فاطي مي گويد راستي از پيام چه خبر و من مي گويم بي خبرم اصلن به پيام فكر نمي كنم اگر هم درش را گل گرفتم بخاطر آدم هايي بود كه هر روز در دنياي واقعي مي ديدمشان و استنتاقم مي كردند كه چرا چنين است و چرا چنان
بگذار اصلن يك چيز ديگر بگويم
بگذار بگويم كه حالم خوب است ولي بدش مي كنم
يا اينكه بگويم توي هيچ لباسي جا نمي شوم و مجبور شدم بروم يك شلوار جين بخرم كه جا دار باشد و هي مجبور نشوم نگران پايين آمدن زيب شلوارهايم باشم و اينكه مانتو خريدم كه بخاطر بيرون افتادن قلمبه هاي بدنم مجبور به پوشيدن شلوارهاي پارچه اي نازك و مغنه نشوم ...
بگذار بگويم
من دلم براي خواهرم تنگ شده است مدام بغض ميكنم و اشك در چشم هايم جمع مي شود ..بعد مي بينم كه نه خب انها بايد مي رفتند سر خانه و زندگي شان بچه ها مدرسه دارند دينا هم بايد برود مهد و خواهرم به خانه و زندگي اش برسد...اما با زهم دلم ميگيرد خانه خيلي ساكت است همه غمزده اند
اما نمي شود كه هميشه باشند مي شود؟
يا اينكه بگويم
تمام وجودم اضطراب است ..اضطراب كنكوري كه دادم و ترس از اينكه اين بار هم نشود و من چه خاكي بر سرم بريزم....شايد باورتان نشود همانطور كه خودم هم كاملا باور نكرده ام كه آنقدر نا اميد شده ام كه اگر اين بار هم نشود قيد همه چيز را ميزنم و از اين مملكت گه مي روم
اصلن هم دلم نمي خواهد به اينكه تحمل تنهايي و غربت و هزار كوفت و زهر مار ديگر را ندارم فكر كنم
حتا تحمل سر كوفت هاي مادر را هم ندارم كه چپ و راست مي گويد من كي به تو گفتم برو و تو كي به فكر افتادي و...
بي خيال همه ي اين آشفتگي ها بلند بلند با همايون مي خونم

نبسته ام به کس دل، نبســـــته کس به من دل
چو تخــــته پــاره بـــر موج رهـــا رهـــا، رهـــا من
ز مــــن هر آنکــه او دور، چـو دل به سينه نزديک
به مـــن هر آنکـه نزديک، ازو جــــــدا، جــــدا من
نه چشــــم دل به ســـــويي، نه باده در سبويي
که تــــر کـــــنم گـلـــــــويي، به ياد آشنــــــا من
ســــــتاره هــــا نهـــــــفتم در آسمـــــان ابــــري
دلــــــم گرفته اي دوست، هـــــواي گريــه با من
نبسته ام به کس دل، نبســـــته کس به من دل
چو تخــــته پــاره بـــر موج رهـــا رهــــا، رهـــا من

بغض...

2005-08-11T09:28:00.000-07:00

اضطراب شب کنکور...خونه ی شلوغ...چمدونایی که یواش یواش بسته میشن ...بغض من نگاه مبهم خواهرم ..و اشکی که با هر تلنگری پایین میاد
شنبه بدترین روز سال 84 البته تا اون روز

2005-07-26T12:06:00.000-07:00

برای چشم تو من اشک سردم
نگاهم میکنی دنیای دردم
نمی بینی مرا آئینه ی دل
زنگار بسته روی زردم
تابستان 81

برای مریم عزیزتر از جانم:-*

2005-07-21T03:42:00.000-07:00

میدانی امروز داشتم نامه ای را که چند وقت پیش برایت نوشته بودم میخواندم خنده ا م گرفت خیلی بچه گانه بود بسی خجالت کشیدم
بعد دیدم عصبانیت آن شب و دیروز و امروز هم یقینا بیست روز دیگر خنده دار خواهد بود
ولی نمیدانم چه بلایی بر سر دوستیمان امده که تا دو کلمه حرف می زنیم دعوایمان می شود و دقی می گذاریم می رویم؟
شاید من عصبی و بد اخلاق شده ام نمی دانم؟
اما تو مرا مثل روزهای اول دوست نداری!!! دیگر به من نمی گویی همسر عزیزم و برایم روزمرگی تعریف نمی کنی ؟ چه بر سرت آمده؟
اتفاقی افتاده که من نمی دانم؟
چرا نمی توانم درک کنم؟
چرا درک نمی شوم اصلن درک چیست؟

وخدایی که در این نزدیکی هاست

2005-07-19T13:19:00.000-07:00

تکه ها یم مدام جابه جا می شوند...روی هم می لغزند..سر میخورند...پشتک میزنند ...هیچ کدامشان به فکر من نیستند؟
آقای دکتر می بینی مدتی ست نوشته هایم رنگ و بوی ترا به خود گرفته !!!
دلم برایت تنگ شده است....
این وقت شب یقینا خواب هستی
روی تختت ولو شده ای و دستت را جای همیشگی روی دیوار گذاشته ای
خیال تو که می آید خوابم نمی برد....
نمیدانم این سرنوشت شوم از کجا پیدایش شد پرید روی کول تو ول کن هم نیست...شاید بشود کمکت کرد نمی دانم اما من نمی توانم میدانم که نمی پذیری اما چه می شود کرد
اگر به خودم بگویم زندگی همینه کمی آرام می شوم به اندازه ی یک صدم ثانیه و بعد فکر تو همه چیز را خراب میکند
آقای دکتر یک روز تمام زندگی ام را پر میکنی یک روز تماتم زندگیم از تو خالی می شود
آقای دکتر دلم می خواهد یک روز بیام به شهرتان و خرخره تمام آدمهای مفت خوری که روزی لاش خورانه دوستت می داشتند را بجوم و بعد یک تف بیندازم توی صورتشان !!
دلم میخواهد رکیک ترین فحشهای عالم نثارشان کنم اما مجالی نیست

آقای دکتر انها روزی تقاص پس خواهند داد و تا آن روز چیزی باقی نمانده است
صبر میکنم
صبر
صبر
صبر
صبر
صبر
...
...

دور.سبز.آرام

2005-07-18T10:48:00.000-07:00

تکه تکه شده ام هر تکه ام هزار تکه شده است هزارهزار تکه ام هر کدام در جایی افتاده اند من دلم تنگ است من دلم هزار جاست....پیش امیر...علی...هومن ..یونس که بی زبانی اش سخت بر سینه ام چنگ می اندازد..سوسن و بچه هایش..دل نگران دخترش ..دل نگران هومن با آن غم همیشه گی اش....و امیر که نمیدانم چه میکند؟ میدانم دلتنگ خانه است لابد سیگارش را روشن کرده و به نقطه ای نامعلوم روی دیوار خیره شده لعنت به سیاست لعنت به وطن پرستی های مزخرف بدرد نخور که اینطور فاصله ها را وسعت بخشیده است...
خسته شدم از بس به مرگ این و آن فکر کردم و ترسیدم و التماس کردم که خدا عمرشان را زیاد کند
من دل نگران هزار ویک نفرم هر کدامشان تکه ای از وجودمند ؟
من با این تکه ها چه کنم ؟ با این تکه ها که هر روز تکه تکه می شوند چه کنم؟ من یک دل دارم و هزار سودا ؟
به کدامین برسم خودم هم نمیدانم ...سریزی انقدر شدید است که جایی برای آدمهای تازه با غم های نو که بوی ماندگاری می دهند نگذاشته است!!
ورودشان به این زندگی آشفته چیزی می شودمثل امروزم که آنقدر گریه کردم و مشت بر دسته ی صندلی کوبیدم که ترک برداشت که آنقدر پا بر زمین کوبیدم که کف پاهایم درد میکند دردش تا مغزم می رود و می آید احساس میکنم مغزم را بر یک سورتمه سوار کرده اند از ان بالای بالای سر میخورد می افتد کف پایم و بر می گردد سر جایش و دوباره و دوباره و دوباره...بازی اش گرفته است در این روزهای داغ و پر هیاهوی مسخره که میگذرند و زخم عمیق بر جای می گذارند و جای پای عمیقشان با هیچ چیز پر نمی شود....هیچ چیز....
دلم یک جای دور..سبز و آرام میخواهد در عین حال نزدیک به همه ی کسانی که دوست شان دارم و دلتنگ شانم
نمی شود که من بروم یک جای دور سبز و آرام و دل نگران عزیزانم نباشم ؟ می شود؟ نمی شود دیگر اگر بگویم ان ها هم بیایند بازهم نمی شود آن جای سبز...دور ..آرام می شود جایی شبیه اینجا که با حماقت هایمان سیاهش کردیم
باید من دور آرام و سبز باشم بدون دلنگرانی اصلن باید دلم و مغزم را جا بگذارم و بعد بروم جایی که هیچ کس نباشد

این خانه سیاه است

2005-07-18T09:05:00.000-07:00

آقای دکتر بازهم شال و کلاه کرده ای در این گرمای کشدار آمده ای به این خانه ی سیاه؟
مگر نگفتم اینجا سرد تاریک و دلتنگ است ؟ نمیدانی؟نمیفهمی ؟
شاید هم سهم نفهمی را می گذاری برای ما ؟
یادت است گفتم من هستم حتا با دست های خالی ؟
من امروز دیگر نیستم ؟ آن حرف م یک تخیل شاعرانه ی ناب بود مگر می شود با دست های خالی در کنار کسی ایستاد و پشت گرمی اش شد؟ می شود؟ خودت گفتی دل گرمی با دست های خالی نمیخواهم چطور میتوانم پشت گرمیت باشم؟
روزهای سر مستی و شادابی ت چه شد؟ باید فکر این روزها را می کردی ؟ روزهای تنهایی و بی کسی روزهای گرم کشدار که آفتاب تا مغز استخوانت را می سوزاند روزهای خوبی برای این طرف آن طرف رفتن ها نیستند
آقای دکتر آن همه بلند پروزای چه شد به کجا رفت؟

میدانی من متعجبم بعد 15سال چطور به یاد این خانه ی تنگ افتادی یک گام بلند برداشتی و شا تالاپ افتادی وسط دلتنگی مان؟
شاید هم وسط تیرگی مان!!!

کاپوچینوام را برمی دارم و می روم پایین در آن دخمه ی خاک گرفته به این فکر میکنم که این روزها چقدر سنگ دل و بی رحم شده ام !!!
با خودم میگویم
او در این نزدیکی هاست و من در آن دور دست ها !!! او نزدیک است ومن دور ..او همنیجاست من یک جای دور ..دور و سرد و تاریک
بی خیال او خودم و زندگی می شوم کتاب سیستم عاملم را بر می دارم و شروع میکنم به خواندم
.....
ساعت از 5 عصر هم گذشت دکتر در اتاق من بی خیال روی تختم ولو شده و دستش را دقیقا روی دیوار همان جایی گذاشته که من میگذارم شاید هم یک جا دست بی روح و دلتنگ دیده و دستش را رویش گذاشته که دلتنگی اش را نبیند
من هنوز نمازم را نخوانده ام وضوگرفته ام و اینجا نشسته ام و تند تند بر کی بورد ضربه می زنم میخوام تند تند تمامش کنم قبل از انکه کسی بیاید و بخواهد سرکی بکشد
....
ساعت از 8:30 دقیقه هم گذشته شده ام یک تکه یخ که فقط به فکر خودش است و خودش...
یک روز کشدار گرم بی روح سخت و تند و سرد را سپری کردم هنوز تمام نشده است دوست دارم خیلی زود تمام شود اتاقم خالی شوم بروم روی تختم چمباته بزنم و با خیال راحت درس بخوانم
خدایا این توقع زیادی ست؟

2005-07-12T11:32:00.000-07:00

دل آزرده ی ما

2005-07-08T19:07:00.000-07:00

دل آزرده ی ما را به نسیمی بنواز
یعنی آن جان زتن رفته به تن بازرسان

*حافظ

دلتنگی

2005-07-08T11:00:00.000-07:00

میدانی جمعه ها همیشه دلگیر نیستند ...
تو همیشه روزها و جمعه های مرا دلگیر می کنی دلتنگ می کنی سیاه می کنی سرد می کنی غمزده نابود تباه تباه تباه
می بینی تو* روزهای مرا خراب می کنی
یک روز می شوی تمام بهانه ام ...بهانه ام برای آنچه من زندگی می ناممش!یک روز می شوی بغض ..یک روز اشک...
از آن روز که برای یاسمن گریه کردم یک چیزی تکان خورد از سر جایش کنده شد و دور شد بعدها خودت و خودم کمی نزدیکش کردیم اما سر جایش ننشست فکر هم نمی کنم دیگر قصد نشستن داشته باشد
وقتی که کنده شد هورررررررررررررری افتاد پایین از آن هورررررررری ریختن های دی ماهی که می ریزند و می روند و رنگ می بازند

تا دی ماه دیگر توی من خداحافظ

پ.ن:یک روز باز هم به رسم دی ماهی ها می نویسم
امروز روز اول دیماه است
سلام ای غرابت تنهایی

*چه لزومی دارد من توضیح دهم که تو کیست وقتی هر کسی می تواند باشد

2005-07-05T05:21:00.000-07:00

از یاسمن
مثل ِ نواخته شدن ِ ثانیه ،
روی ِ لحظه ی دیدار ،
دلم هوای ِ پریدن دارد .

2005-07-03T06:05:00.000-07:00

تنگ تاریک سرد تلخ

می بینی روزگارمان را ؟
دانستن بد دردیست ...
و من با دانسته هایم همه جا می روم

آقای دکتر... آقای دکتر...آقای دکتر ...آقای دکتر... آقای دکتر... آقای دکتر...آقای دکتر ...آقای دکتر
دلم گرفته است برای سر نوشت تلخ و سیاه تو ...سرد سرد سرد
اینجا پناهگاه خوبی نیست..سرد است و تاریک روز به روز تنگ تر هم می شود ..متاسفم اما جایی برای تو ندارد
به گمانم داغ تنهایی تو چنگ انداخته بر تمام غم هایم کم رنگ شان کرده کم رنگ کم رنگ...
خون سرخ راه افتاده مسیر ساق پا تا فرش را طی می کند آنقدر غمگینم که دردش را حس نمی کنم فقط سرخی فرش توجه م را جلب میکند ...
کف دستم پر شد از لکه های خون ...بوی خون می آید چندشم می شود انقدر غمگینم که حتا نمی توانم سرم را تکان بدهم چه برسد به اینکه بروم و پایم را پانسمان کنم یا حتا دستم را بشورم
گفتم که اینجا سرد و تاریک است دلم نمیخواهد در تاریکی مدام بغض کنم و اشک بریزم به این امید که چون تاریک است کسی مرا نمی بیند
میدانی حکایتمان شده حکایت کبک و برف اما بقول خودت مهم نیست
آقای دکتر گریه کن شاید سبک شوی من هستم همیشه هستم درست است که دستم خالی است اما با دست های خالی هم می شود جنگید نمی شود؟

این نیز بگذرد2

2005-06-27T18:54:00.000-07:00

دور نیست
یکی از همین چند سال گذشته
که در چشم به سان چند روزگذشته می ماند
تو جوان بودی و من کودک
اما
این روزها من جوان شده ام
و تو
پیر
می بینی روزگار عجیب و غریب مان را
که سخت بوی دلتنگی می دهد
روزهای کشداری که تمام خواهند شد
و این نیز بگذرد گفتن هایمان
آب خنکی ست بر تمام سختی هایش

این نیز بگذرد1

2005-06-26T11:59:00.000-07:00

دلم می خواهد چیزی بنویسم چیزی شبیه یک داستان کوتاه یا یک شعر بلند اما نمی توانم
دلم گرفته است ..
به روزی فکر میکنم که می روند ... خانه باز هم سوت و کور می شود و همان یک نواختی همیشگی باز می گردد
همایون شجریان میخواند
وای دلم ...وای دلم...وای دلم
من اما دلم گرفته است ...فاصله چیز بدیست ...بدتر از دل تنگی
راستش را بخواهید از همین حالا ترس و وحشت فرودگاه بر حلقم چنگ می اندازد آن حجم عظیم دلتنگی که با محو شدن تک تک تصاویر به اوجش می رسد سخت آزارم می دهد
فاصله چیز بدیست اما اگر همین فاصله نبود شاید من غمگین تر و دلتنگ تر بودم
امشب از آن شب های ست که تا صبح شود هزار بار جان می دهم
جان می دهم
جان می دهم
جان می دهم
این بغض مسخره هم دست بر دار نیست خوب می دانم که وقت مناسبی برای بغض و گریه و دلتنگی نیست اما چه کنم که سر زده می آید و زود هم می رود
باید کار به پایان برم و این از هر چیزی مهم تر است !!!

آنچه ما کرديم با خود هيچ نابينا نکرد

2005-06-24T09:40:00.000-07:00

دلم میخواهد برای خالی کردن این عقده که یک هفته است چنگ انداخته بر تمام هستی ام بروم و در برگه ی رایم بنویسم
دکتر احمدی نژاد
مگر غیر این است که سگ زرد برادر شغال است
اما اینبار به خاطر خودم هم که شده با نفرت و انزجار می نویسم
هاشمی رفسنجانی
و تمام می شود

2005-06-11T23:10:00.000-07:00

چيستم من؟ زاده يك شام لذت بار
ناشناسي پيش مي راند در اين راهم
روزگاري پيكري بر پيكري پيچيد
من به دنيا آمدم بي آن كه خودخواهم

loveiin

2005-06-10T07:46:00.000-07:00

هيچ وقت اينقدر احساس تنهايي نكرده بودم
هميشه فكر ميكردم بدون حضور و حمايت و پشت گرمي مردها هم مي شود زندگي كرد
اما يه جاهايي واقعا كم ميارم ...اينكه زن باشي و مجبور بشي كاراي مردونه انجام بدي خيلي سخته اينكه نصف شب مجبور بشي بري بيمارستان خيلي سخته ...حتا تو بيمارستان هم امنيتي وجود نداره همه يه جوري نگات ميكنن انگار يك چيز بزرگ كم داري ..از نگاه هاي ترحم آميزشون بدم مياد ار اينكه مي پرسن برادر نداري بدم مياد ...وقتي به مامان ميگن شيرين يا احيانا من يه شيرزنم دلم ميگيره بغضم ميتركيه من اين حرفارو نمي خوام يه پشت گرمي ميخوام ..از اون روزايي كه آرزو ميكنم اي كاش مرد بودم
خسته شدم از بس جاي خالي مردهاي زندگيم رو پر كردم ..از اينكه از زنونگي دور ميشم و وظايف مردها رو انجام ميدم خسته شدم
دلم يه مرد مي خواد حتا اگر شده كوچك!
خسته شدم از بس مجبور م مامان رو تنهايي اين ور اون ور ببرم از اين ترس هميشگي كه تنها نمونه ..بدتر از همه اينه كه بخاطر حفظ آرامش مامان و بقيه مجبور باشي ترس و وحشتت رو بروز ندي و مدام خود خوري كني
اينجور موقع هايي ديگه هيچي كارساز نيست نه كتابايي كه خوندي نه علمت نه ايمانت و نه پولت ...تنهايي درديه كه با هيچي پر نميشه ..هر چقدر هم كتاب بخوني كلاسايي روانشناسي بري و.....هر چقدر از سرگذشت ادماي تنها و بي كس و استقامتشون برات حرف بزنن بازم وقتي نوبت خودت مي رسه كم مياري ..استقامت اينجا سخته نه فقط اينجا همه جا ...بين اين همه گرگ كه تا سر بر مي گردوني ميخوان ترتيبتو بدن خيلي سخته!!!

از اينكه تا ميفهمن تنهايي ميخوان سرتو بكنن زير آب مي ترسم ....
هيچ وقت فكرشو نميكردم با اين همه احساسات لوس و زنونه يه روزي مجبور ميشم نقش مرد رو ايفا كنم ..اينكه من بايد بشم پشت گرمي بقيه مني كه خودم از دورن بريدم و مردم حالا بايد تكيه گاه باشم

هي زندگي!
لیلا

2005-06-09T13:29:00.000-07:00

تو اولي رو انتخاب كردي من دومي رو فكر نكني شكست خوردما نه بحث اين چيزا نيست يعني بحث بحث شكست و پيروزي نيست
كمم نياوردم من سهمم از زندگي رو برداشتم و رفتم ...شايد فكر كني پيروز شدي ولي اصلش اينجوري نيست من بردم ميدوني چرا چون به افتخار كنار كشيدم منتظر نموندم كه بيرونم بندازي من جنگيدم و بعد وقتي ديدم تو مردش نيستي كنار كشيدم و توموندي تا دوباره يكي ديگه رو پيدا كني و باهاش بجنگي من اما سهمم رو برداشتم و رفتم نه يه جاي دور همين نزديكي ها اما نه به قصد جنگ كه به قصد صلح من من من كردن رو دوست ندارم رفتم تا بدون حضورت و نظارت تو آروم و بي دغدغه زندگي كنم
تو مرد زندگي من بودي تو مرد جنگيدن با من هم نبودي تو آدم بزدل و ترسويي هستي كه حتا نمي توني ادمهاي زندگيتو رو جمع و جور كني فكر ميكني هميشه مي بري اما تو قبل از رفتنت مي گذري و جاي خاليتو ميزاري ديگري پر كنه چون خودت با ادمها اينكار رو ميكني يا د گرفتي بري بشيني جاي خالي زندگي ادمها و پرشون كني بعد كه ديدي اينجا جاي تو نيست دقي بزاري بري اره بحث گذشتن و نديدن و عدم احساس مسئوليته نه بحث برد و باخت تو ياد گرفتي با ادمهاي زندگيت غمار كني من ياد گرفتم بهشون عشق بورزم و نگهشون دارم و هر وقت احساس كردم دارن امنيتم رو خدشه دار ميكن خيلي رك بگم كه شما بايد تشريف ببريد به اين دليل و اين دليل توانايي كه تو فاقدش هستي
من يك عاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااالمه برگ برنده دارم
من اينقدر برگ برنده دارم كه اگه بخوام رو كنم تو يكي از كاري كه كردي پشيمون ميشي لذت من دوست داشتن آدمهاست
لذت تو غمار بر سر اونهاست

2005-04-25T05:54:00.000-07:00

هيچكسي نمي دونه من با چه روحيه ي افتضاحي دارم مي رم سفر...
چند ساعت ديگه بايد برم من هنوز دارم عر ميزنم و گريه ميكنم
هنوز چمدونمو بنستم و اتاقم ريخته بهم
نميدونم اين روزا احساس ميكنم خدا ديگه صداي منو نميشنوه احساس ميكنم تك و تنها دارم روي اين كره ي مضخرف خاكي زندگي ميكنم
دلم ميخواد تك تك ادمهايي رو كه بهم بدي ميكنم خفه كنم دلم نميخواد هيچ كسي توي زندگيم باشه
از خدا خواستم اگه دوستم دراه از اين سفر برنگردم ...ميخوام بميرم ..خسته شده بخدا خسته م چرا هيچ كسي باور نميكنه من بريده م خسته شدم
چرا هيچ كسي نميدونه حرفاشون و رفتارشون منو ديونه ميكنه
اي خدا من چيكار كنم؟

2005-04-22T00:23:00.000-07:00

چطور به خودتون اجازه ميدين از آدم سوال هايي رو بپرسين كه خودتون حاضر نيستين به همون سوال ها جواب بدين؟

2005-03-02T07:21:00.000-08:00

گفتن اين حرفا چه فايده ايي مي تونه داشته باشه
شايد جز سبك كردن من هيچ
يه مشت آدم مفت خور دور خودم جمع كردم !!! هر وقت كاري دارن زنگ ميزنن و ميان منو مي بينن هر وقت هم كاري ندارن اصلن مني يادشون نيست جالب اينجاست كه هر كدومشون از بي معرفتي اونيكي ميگه و فكر ميكنه خودش با بقيه متفاوته
بعضي روزا شك ميكنم كه مبادا منم مثل اونا باشم مدام ادعا مي كنم كه من خوبم و....ولي نباشم !!! بعد كه خوب فكر مي كنم مي بينم نيستم حداقلش اينه كه دوستي من مقطعي نيست....براي كار و پول و اينجور چيزا نيست
هيچ وقت توي دوستي مديون كسي نبودم اگه كسي برام كاري انجام داده من ده برابر جبران كردم!! شايد من توقع زيادي دارم و انتظار دارم بقيه اونجوري باشن كه من ميخوام يا اينكه يه جاهايي مثل من باشن
نميدونم واقعا گيج شدم
درس خوندن هم بد پيش نميره !!!اين مدتي كه درس نخوندم حسابي پشتم باد خورده اما مطمئنم بازم ميتونم مثل اون روزا درس بخونم فقط كمي زمان مي بره

2005-02-28T13:25:00.000-08:00

اي كاش هيچ وقت ياد نمي گرفتم كه آدما ها مي تونن عصباني بشن

2005-02-27T12:44:00.000-08:00

2005-02-26T22:49:00.000-08:00

اينقدر ذهنم آشفته س كه نميدونم از كجا شروع كنم
اينجا ميتونم تمام اون چيزايي رو كه اونجا نتونستم به زبون بيارم رو فرياد بزنم وبايد بگم از اين بابت كمي هيجان زدم
دارم يه تغييراتي توي ذهنياتم ميدم و به محض اينكه فكر و خيالش شروع ميشه قطعش ميكنم
توي يونيكس اگه چندتا پوسته عوض كني پوسته ها تو در تو ميشن و يه خورده مشكل ساز و براي خروج بايد چندين بار از دستوراگزيت استفاده كني حالا حكايت منه كه تو در تو شدم اوه اوه خدا ميدونه بايد چند تا از اين پوسته هارو پس بزنم تا بشم اون لاوين روزاي اول !!!مشكل اينجاست كه توي دنياي واقعي اگزيتي ي هم وجود نداره كه كارتو راحت كنه ...فقط خدا ميتونه كمكم كنه
امروز يكشنبه س نه م اسنفد ماه هزار و سيصد و هشتادو سه و اين قافله ي عمر عجب ميگذرد ....آرشيو اون ور وكه نگاه ميكنم انگار همين ديروز بود كه اون پست ها رو نوشتم و حالا دقيقا يك سال ميگذره...چند روز ديگه هم سال نوي مزخرف شروع ميشه!!! عجيب من بدم از اين مراسم مزخرف سال نو مياد هيچ وقت با عيد حال نكردم هيچ وقت!! چه اون موقع ها كه بچه بودم چه حالا كه سن خر پيري رو دارم
و معتقدم كه عيد مال بچه هاست اگه تو بچه گي حالشو بردي كه بردي وگرنه هيچ وقت نمي توني لذتشو ببري!!!
همون حكايت نقش بستن ذهنيات و اين حرفا كه مال ما با اشكالات زيادي نقش بست و حالا با جون كندن بايد بهش سر و سامون بديم و عوضش كنيم خوبه باز ما عرضه ي عوض كردنش رو داريم بقيه كه مي ذارن همينطوري بمونه كه ديگه فاتحه شون خوندس اين امتحان كارشناسي ارشد هم كه گذشت و من موندم براي سال بعد...
تا خدا چي بخواد

2005-02-26T20:35:00.000-08:00

امان از راه دور و رنج بسيار!!!